ANNEME
9/12/2007
Yağmurlar başladı İstanbul’da yine..
Yine başladı üşümeye ellerim..
Yine sırılsıklam olmuş ruhum..Yine özlemin dağlardan büyük geliyor bedenime..
Üşüyen ellerimi ellerinden çıkan eldivenlerle örtüyorum bu sabah..
Bu sabah üzerime atıyorum kokunu duyduğum şalı yine her zamanki gibi..
Yanında ısınamayıp kokunla idare ediyorum ya..
Hani göz yaşlarım yağmura karışıyor ya her sabah ve her akşam yastığımda son buluyor ya ömürleri..
Dayanamıyorum artık annem..
Yüreğimde özlemin dinmiyor bilemezsin..
Kokunu arıyorum,sarılmanı özlüyorum..
Kızım kahvaltı yapıyoruz diyip kaldırmanı..
Öpmeni ,koklamanı..
Elimde değil ağlıyorum..
İyi olmamı istediğini biliyorum,gülmemi hep ama yapamıyorum..
Bir sabahta Leyla’nın o şarkılar söyleyen güzel sesiyle değil de,senin öpücüklerinle açmak istiyorum gözlerimi..
Bir kez de babamla kavga ederek, kalkmamak için..
Kahvaltıdan sonra ablamı zorla içeri sürüklemek istiyorum mesela,gizli gizli çekmek sigarayı içime..
Burada içesim bile gelmiyor sen yakalamayacaksın diye inan..
İnan çıkasım gelmiyor senden izin almadıkça dışarı..
İçim yanıyor yine annem ve yağmurlar dindirmiyor yangınımı..
Seni özledim elimde değil..
Gelmek istesem de gelemiyorum , bir türlü her şeyi bırakıp çık git diyemiyorum beynime..
Seni özledim annem,
Ben gelemiyorum..
Sen gel..
Sen gel de al beni...
0 yorum yazılmıştır